Boosheid | 21 dagen vasten | Dag 6
08 september 2020 
in Vasten
5 min. leestijd

Boosheid | 21 dagen vasten | Dag 6

Een kleine week ben ik nu onderweg in deze vasten! De eerste vijf dagen heb ik wisselend ervaren: enerzijds voelt het als goede zelfzorg om dit te doen, anderzijds is de honger en het niet kunnen dempen van mijn gevoelens met eten een grote uitdaging. Vandaag is de centrale emotie: boosheid!

Er borrelt boosheid op

Tot nu toe was vooral de honger van de vasten een uitdaging. Vandaag komt er een nieuwe dimensie bij, want ik merk dat er een hoop emoties vrij makkelijk aan de oppervlakte komen. In de ochtend had ik een afspraak, dus pakte ik de fiets. Het waaide behoorlijk en die wind deed mijn verzwakte lichaam de das om. De fietstocht, slechts een stukje van drie kilometer, voelde als een helse overtocht.

Boosheid

Ik voel vandaag vooral agressie en boosheid. Een heftig gevoel, wat ik tijdens een fietstocht in het weiland probeer kwijt te raken door te gaan schreeuwen. Het helpt 😉

Tijdens het fietsen voel ik een woede opkomen. Ineens ben ik zo boos! Oef, het liefst zou ik van m’n fiets stappen en deze op de grond gooien om te gaan schreeuwen. En opnieuw besef ik wat vaak de rol van voeding is geweest in mijn leven. Normaal zou ik na zo’n ‘tegenslagje’ mezelf trakteren op een fijn bakje koffie en wat te eten. Vandaag wordt het dat natuurlijk niet en dat maakt me alleen maar woester.

De zin om te schreeuwen houdt aan…dus zodra ik tussen de weilanden fiets ga ik flink los. Ik schreeuw m’n longen leeg en vervloek dit hele proces. Heftig, maar ook fijn.

De vier basisemoties

De vier basisemoties die we als mens kunnen ervaren zijn blij, bang, bedroefd en boos. Alle andere emoties of gevoelens die we ervaren, zijn vertakkingen van deze emoties en ontstaan vooral doordat we teveel gaan nadenken. In de pure vorm zijn de vier basisemoties heel waardevol. Ze vertellen ons wat er gaande is en hoe we zouden kunnen handelen. Zo heeft boosheid vaak te maken met het aangeven van grenzen.

Emoties zijn er om gevoeld te worden. Meer niet. Nu voel je dit en straks voel je weer iets anders. Emoties komen en gaan. Het werkt dan ook het beste om deze gevoelens te omarmen voor wat ze zijn, dus het meest simpele advies luidt: vind een manier om je emoties te uiten. Wat maar voor jou werkt: schreeuwen, lachen, schrijven, huilen, praten, mediteren…alles is goed.

De vier basisemoties

De vier basisemoties zijn blij, boos, bang en bedroefd. Uiten is key, maar makkelijker gezegd dan gedaan. Op onverwachte momenten kunnen oude emoties ons weer overvallen.

Oude emoties loslaten

Niet iedereen is echter altijd in staat om een emotie op het moment zelf te uiten. Misschien voel je het niet of is er een andere blokkade die ervoor zorgt dat je de emotie opkropt in plaats van uit. Dit is de reden dan oude en/of pijnlijke gebeurtenissen die je nog niet hebt losgelaten, vaak zijn geladen met emoties en brengen je op de meest onverwachte momenten uit balans. Zoals mij dus vandaag gebeurde tijdens m’n fietstocht.

Als verdriet uit het verleden bij ons aanklopt, schieten we vaak naar ons hoofd om het ervaren van lastige emoties te vermijden. Of, we hanteren een copingsstijl waarbij we gaan eten, drinken, roken of we gaan ander gedrag vertonen om de emotie die opborrelt maar te vermijden.

Vandaag is mijn lucky day, want al mijn oude strategieën kan ik vandaag niet gebruiken. Het is de rauwe emotie waar ik het mee moet doen. En voor mij voelt het op dit moment het fijnst om te gaan schreeuwen. Ik merk ook dat het de emotie tijdelijk versterkt, ik word er alleen maar bozer van. Maar, na een paar minuten neemt hij af en dient een nieuw vers moment zich aan.

De klassieke vastendroom

Na dit avontuur ben ik als een blok in slaap gevallen op de bank. Ik voel me steeds behoorlijk moe, maar ontspannen moe. Het is anders dan de nare vermoeidheid die ik de afgelopen maanden zo sterk heb gevoeld. Naast de vermoeidheid is vandaag ook de kou weer volledig aanwezig… brrr. Het is moeilijk om het warm te krijgen, de kou zit tot op mijn botten.

Ondertussen merk ik dat ik mega toegewijd ben aan deze 21-daagse vasten. Ik voel zelfs een angst dat ik de vasten per ongeluk doorbreek (hoe dan hè?). Die angst komt zelfs terug ’s nachts in mijn dromen…

…want vannacht kwam de klassieke ‘vastendroom’ langs. Een droom die velen ergens tijdens hun vastenperiode hebben.

Droom tijdens vasten

Er schijnt een klassieke ‘vastendroom’ te zijn: hierbij droom dat je de vasten (zonder dat je het wilt) doorbreekt.

Mijn droom: Ik droomde dat ik aankwam op het plein bij een kasteel en bij een picknickbank zag ik dat er net allemaal mensen klaar waren met eten. Mijn moeder was er ook en zij drong erop aan dat ik ook wat zou eten. Ik stemde toe. Voor ik het wist stond er een bord pasta en een melkachtige drank voor me. Bij het zien van het eten besloot ik toch dat ik niet wou eten, maar ik nam wel een paar slokken van het drankje. Toen besefte ik me dat ik de vasten had verbroken en ik voelde me vreselijk! Ik wilde door met de vasten, maar ik wist dat ik opnieuw zou moeten beginnen.

Zelfs mijn onderbewuste is er dus van doordrongen dat dit is wat ik graag wil!

Vasten = dag voor dag leven

Zodra ik bezig ga met de dagen, bekruipt me wel een gevoel van… wow… lang! Het lijkt niet te overzien. Het wordt fijner als ik dit proces gewoon dag voor dag bekijk. De dag van vandaag bekijken en alvast langzaam vooruit kijken naar morgen… zo zullen de eenentwintig dagen voorbij kruipen. Echte diepgaande effecten merk ik nog niet. Maar dat vind ik ook het mooie van dit proces, want elke dag brengt me wat nieuws. Wie weet wat er nog allemaal komen gaat! Ik zit er in ieder geval helemaal in, de mindset is goed en de focus is duidelijk. Herstel!

Van 6 tot 27 januari 2020 doe ik een 21-daagse watervasten. Dit om het herstel van mijn eczeem en fibromyalgie te bevorderen. Dit was een verslag van dag 6! Lees hier het verslag van dag 7 ?

Over de schrijver
Ik ben initiatiefnemer van Holistisch Herstel, een online platform voor iedereen die in herstel is van overbelastingsklachten. Ik werkte bijna tien jaar in het hoger onderwijs en kreeg in 2018 tijdens mijn sabbatical te maken met een burn-out en fibromyalgie. Op dat moment maakte ik een reis in m'n camper door Europa en leerde ik langzaam maar zeker de ups&downs van het herstelproces kennen. Uit deze leerweg is Holistisch Herstel ontstaan.
Reactie plaatsen