Onrust | 21 dagen vasten | Dag 9
14 september 2020 
in Vasten
5 min. leestijd

Onrust | 21 dagen vasten | Dag 9

Vandaag is een dag met onrust op deze éénentwintigdaagse reis. Na zeven nachten slechte slaap, kon ik vannacht eindelijk weer eens de slaap vatten. Rond een uur of elf viel ik in een diepe slaap. Tegen de klok van vijf werd ik wakker en vanuit het niets kwam de gedachte in me op dat een naaste van me was overleden. Midden in de nacht werd ik overvallen door een intens verdriet.

Onrust en loslaten van oude pijn

Dat vasten tevens een spirituele oefening, wordt me deze nacht duidelijk gemaakt. Vanuit het onderbewustzijn kunnen er op allerlei onbewaakte momenten oude pijnen loskomen. Deze nacht was dat bij mij absoluut het geval: er flitsten allerlei beelden door mijn hoofd van een naaste van me die overledene zou zijn. Geen realistische gedachte, maar toch waren de gedachten en beeld heel realistisch.

Het lichaam, de begrafenis, herinneringen…De tranen stroomden van mijn wangen op het kussen en het verdriet leek niet te stoppen. Ik liet het komen. Hoe gek ook, het voelde fijn om dit verdriet los te laten. Na een tijdje bedaarde mijn geest weer langzaam en viel ik opnieuw in slaap. Een helend moment zo midden in de nacht: ik kan niet anders concluderen dat het werd ontlokt door de vasten.

“Stoppen met eten en drinken is meer dan een genoegen. Het is een heerlijkheid voor de ziel”

– Lev Tolstoj –

Heling tijdens vasten

Vasten is ook een belangrijke spirituele oefening. Niet alleen is het een weldadige ervaring voor het lijf, ook de geest krijgt de kans om oude emoties los te laten en te helen.

De honger houdt aan

Deze dag begint eigenlijk direct met honger. Mijn maag laat duidelijk van zich horen en doet zelfs pijn. De honger is heftiger dan de dagen hiervoor. Het voelt tegenstrijdig. Op basis van andere verhalen is het mijn verwachting dat het hongergevoel na circa de vijfde dag het zou laat afweten. Voor mij gaat deze regel in elke geval niet op.

Naast de honger voel ik me vandaag ook zwaar en moe. Een beetje lethargisch. Het zou het beste zijn om de hele dag lekker wat om te hangen en te mediteren, maar er heerst onrust in me. Toegeven aan de moeheid lukt me niet, ik loop wat met m’n ziel onder de arm vandaag. Het duurt tot in de loop van de middag totdat ik eindelijk rustig op bed ga liggen om wat voor me uit te staren.

Ontspanning

Te midden van de onrust die de vasten losmaakt, is het lastig om diepe ontspanning te vinden. Meditatie is en blijft dan één van de beste manieren om door de barricade van onrust te doorbreken.

Verdwaald in het midden van de vasten

Deze negende dag voelt als een zware. Ik ben al een eind op weg, negen dagen zonder eten is niet niks. Ondertussen is het einde ook nog lang niet in zicht. Waar het me de eerste week goed lukte om slechts één dag vooruit te kijken, betrap ik mezelf er nu op dat ik continue vooruit aan het kijken ben. Ik tel de dagen af, kijk hoever ik al ben, hou me bezig met wat ik straks weer ga eten en herhaal de gedachten in mijn hoofd dat het einde nog lang niet in zicht is.

En dat geeft me geen moed. Ik besef me dat mijn geest het aan het overnemen is en het me moeilijk maakt. De onrust dwaalt door mijn lijf en mijn geest en het liefst zou ik deze onrust wegeten. Maar opgeven is geen optie. Ik ben erop gebrand mijn lichaam de tijd te geven te herstellen. Nu stoppen zou voor mij als onprettig voelen, net zoals ik me voelde na het dromen van de klassieke ‘vastendroom’.  Het is niet wat ik wil, mede omdat ik weet dat ik niet op korte termijn weer zo’n lange vasten ga starten.

Wim Hof ademhalingsoefeningen

Toch, het fijne van een dag is dat er altijd een moment komt met een andere energie, een idee of afleiding. Alles gaat voorbij. Dit motto ervaar ik deze dagen met grote regelmaat. Honger, onrust, pijn, verdriet. Het komt én het gaat.

Vandaag verdween mijn onrust nadat ik de Wim Hof ademhalingsoefeningen heb gedaan. Sinds ik ben gestart met de vasten, lukte het me niet om diep te gaan met de ademhalingsoefeningen. Ik voelde me er te onrustig voor. Maar vandaag – misschien juist door de grote onrust – was het moment om weer vanuit volledige rust de ademhaling in te gaan.

Ademhalingsoefeningen Wim Hof

Meerdere rondes deed ik achter elkaar en ik voelde mezelf uit mijn lijf glijden. Het vasten -wat me vandaag echt de héle dag bezig heeft gehouden- was er niet. Het enige dat er was, was ik met mijn ademhaling en de heerlijke ontspanning en visioenen die met de oefening komen.

Deze blog schrijf ik kort na de oefening en het voelt nu alsof de dag helemaal niet zo pittig was. En dat is best fijn, zo vlak voor het slapen gaan. Nu maar eens kijken wat deze nacht brengt en dan ga ik kalmpjes op naar dag tien! Bijna op de helft…?

Van 6 tot 27 januari 2020 doe ik een 21-daagse watervasten. Dit om het herstel van mijn eczeem en fibromyalgie te bevorderen. Dit was een verslag van dag 9! Hier lees je het verslag van dag 10 ?

Over de schrijver
Ik ben initiatiefnemer van Holistisch Herstel, een online platform voor iedereen die in herstel is van overbelastingsklachten. Ik werkte bijna tien jaar in het hoger onderwijs en kreeg in 2018 tijdens mijn sabbatical te maken met een burn-out en fibromyalgie. Op dat moment maakte ik een reis in m'n camper door Europa en leerde ik langzaam maar zeker de ups&downs van het herstelproces kennen. Uit deze leerweg is Holistisch Herstel ontstaan.
Reactie plaatsen