Dankbaar | 21 dagen vasten | Dag 11
19 september 2020 
in Vasten
7 min. leestijd

Dankbaar | 21 dagen vasten | Dag 11

Vandaag op de elfde dag van de 21-daagse watervasten voel ik me dankbaar. Na deze dag ben ik over de helft! Er zijn nog heel wat dagen te gaan en gek genoeg voelt dat ook goed. Ik blijf benieuwd wat elke nieuwe dag me gaat brengen. Ondertussen ben ik dankbaar. Dankbaar voor het feit dat ik dit proces met mezelf ben aangegaan. Dat ik de rust in mijn lichaam en geest heb gevonden om op deze manier goed voor mezelf te zorgen.

De toewijding groeit met de dag

Het is een intens proces, er komt van alles los en ik blijf voelen dat ik mijn lichaam en geest de tijd wil geven om dit proces in alle rust door te maken. Ik heb ook niet het gevoel dat mijn lijf al ‘klaar’ is met het verwerken van alle toxinen uit mijn lijf en zou het daarom bijna jammer vinden als het morgen voorbij is. Het is alsof de toewijding aan deze vasten met de dag groeit.

Zoals je in bijna al mijn eerdere blogs over deze 21-daagse watervasten hebt kunnen lezen, komt het vasten met ongemak. En inmiddels zie ik dit ongemak als een geschenk, als een gift die ik mag koesteren. Het is een ultieme periode, vol tijd voor mezelf. Er ontstaan grote en kleine uitdagingen, grote en kleine ongemakken. Maar het gevoel dat ik ze overwin, dat ik ze de baas ben, geeft me de kracht om door te zetten.

Vasten komt met ongemak

De eerste succeservaringen

Het maakt me toegewijd en dankbaar. Vooral omdat ik op dit moment de eerste kleine succeservaringen heb. Want, jawel… vannacht was er een eerste nacht zonder nachtelijk plassen! Er lijkt dus langzaam maar zeker wat te veranderen in mijn systeem. Tegen het middaguur rolde ik kalmpjes aan uit mijn bed. Het zonnetje scheen door het raam van mijn kamer en ik voelde geen honger. Heerlijk! Waar ik gister volle energie had om te schrijven en ideeën uit te werken, daar lonkte vandaag meer wat tijd voor rust en bezinning.

En er was alle tijd voor mijn guilty pleasure tijdens deze vasten: de serie Outlander. Jawel…ik mag mezelf een officiële Binge-watcher noemen. Geen geheelonthouding voor mij dus 🙂

Hoe ga je om met de zorgen van naasten?

Een nieuwe uitdaging dient zich aan, want ik merk dat mijn familie zich zorgen om me maakt. Ze zijn bang dat ik aan deze vasten onderdoor ga. Iets wat ik begrijp, want als je dit proces niet zelf doormaakt en van een afstand moet bekijken, heb je geen idee wat er echt gaande is. Ik leg ze zoveel mogelijk uit over wat er in mijn lichaam gebeurt en neem ze mee in het proces. Tegelijkertijd besef ik me dat dit echt mijn proces is en dat ik degene ben die de hobbels in dit proces moet nemen.

Hobbels op de weg

Deel en luister

Ervaar je vergelijkbare reacties van de mensen in je omgeving? Ik raad je aan om ze tot op zekere hoogte mee te nemen in jouw proces, maar daarin ook zeker je grens te bewaken. Het is belangrijk dat je naasten op de hoogte zijn van wat je doet, wat je beweegredenen zijn en hoe je ervoor zorgt dat je een langdurige vasten veilig doet. Mocht het ze daarna nog steeds zorgen baren, dan is dat absoluut vervelend, maar: niet jouw proces.

Dat klinkt wellicht hard, of onvriendelijk. Het is niet meer dan liefdevolle zelfzorg. Probeer voor jezelf het onderscheid te maken: Wat is van mij en wat is van de ander? Zorgen zijn soms terecht, maar ook vaak ingegeven door angst. Neem ze weg bij anderen door ze goed te informeren en trek daarbij een heldere lijn. Zo kun jij je blijven focussen op je vasten en geef je je naasten de kans om hun eigen gedachten te onderzoeken.

Een tegenslag hoort erbij

Wat vandaag als een tegenslag voelt, is dat mijn eczeem op mijn handen weer aan het opvlammen is. Gister leek het zo goed te gaan en dat gaf me een gevoel van vertrouwen in deze 21-daagse watervasten. Het aanpakken van het eczeem is één van de belangrijkste reden dat ik deze vasten doe en ik ben daarom ook mega-scherp op de ontwikkeling ervan. Het heeft een behoorlijk impact op mijn stemming, zo blijkt. Nu het vandaag weer opvlamt, voel ik me verdrietig en bijna machteloos. Als dit niet de oplossing is voor het herstellen van mijn darmflora en het voorkomen van mijn eczeem, wat dan wel?

Ademhalingsoefeningen Wim Hof

Meditatie als medicijn

Na dit alles doe ik nog een dutje en in het begin van de avond besteed ik wat tijd aan meditatie en aan de ademhalingsoefeningen van de Wim Hof Methode. Ik ervaar deze technieken keer op keer als helende medicijnen. De kracht die er vanuit gaat is deze dagen intens. Het bevestigt keer op keer: alles gaat voorbij. Zo borrelt er weer een beetje een honger op, maar dat gevoel is inmiddels zo gewoon geworden dat het me niet meer zo beïnvloedt. Na wat schrijfwerk in de avond zit dag 11 erop. Over de helft, op naar de laatste week!

Van 6 tot 27 januari 2020 doe ik een 21-daagse watervasten. Dit om het herstel van mijn eczeem en fibromyalgie te bevorderen. Dit was een verslag van dag 11! Hier lees je het verslag van dag 12?

Over de schrijver
Ik ben initiatiefnemer van Holistisch Herstel, een online platform voor iedereen die in herstel is van overbelastingsklachten. Ik werkte bijna tien jaar in het hoger onderwijs en kreeg in 2018 tijdens mijn sabbatical te maken met een burn-out en fibromyalgie. Op dat moment maakte ik een reis in m'n camper door Europa en leerde ik langzaam maar zeker de ups&downs van het herstelproces kennen. Uit deze leerweg is Holistisch Herstel ontstaan.
Reactie plaatsen